Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016



Αυτη η φωτογραφία, που ξεθαψε η μανα μου πριν λιγες μερες..
αποτελει οικογενειακο μυστηριο!
Απο μακρυα, ενα κοριτσακι
μεσα σε μια αστεια κοκκινη στολη που του πεφτει κ μεγαλη
ντυμενο κοκινοσκουφιτσα
ετοιμο να το στειλουν στο δασος.
Πισω τα ψηλα βουνα
στο χερι το καλαθακι
κ εκεινο να χαμογελαει χαζοχαρουμενα εχοντας αγνοια κινδυνου
για οσα θα αντιμετωπισει σε λιγο μπαινοντας στο δασος.
Μου θυμιζει κατι φωτογραφιες ηλιθιες που εβγαζαν τα αγορια
πριν πανε στον πολεμο, μεσα στη χαρα λες κ πανε σε γιορτη!
Και αφου απο μικρη με εντυναν κοκινοσκουφιτσα κ με εστελναν στο δασος
παιδι πραγμα..
ετσι εξηγειται - νομιζα- η βαθια εξοικιωση που εχω με τα δαση
αλλα και με τον λυκο- κακο δεν θα πω, αγριο ειναι η σωστη κουβεντα.
Δηλαδη το βλεπω, ανοιγεις το στομα σου να με καταπιεις
βγαζεις νυχια, σηκωνεις τριχωμα, δειχνεις δοντια
και εγω εκει, αεναα ενα μαλακισμενο 5χρονο χαμογελωντας σα χαζο
σταθερα στη θεση μου.

Πλησιαζοντας ομως πιο κοντα στην εικονα
θα δεις τα ματια μου πρησμενα απο το κλαμα
δεν θυμαται η μανα μου γιατι ειχα κλαψει, ουτε κ εγω φυσικα,
εχει σπασει το κεφαλι της να θυμηθει
αλλα φαινεται ναχω κλαψει πολυ
γιατι ετσι φουσκωνουν τα βλεφαρα μου απο κατω αμα κλαιω..

Κι ομως το επομενο πρωι,
η λυπη εχει χαθει
εχω ενα τεραστιο χαμογελο κ γελιο απο καρδιας
κ τα ματια μου λαμπουν απο χαρα αν και μυστηριωδως πρησμενα απο κλαμα..
Γελιο κ κλαμενα ματια, πιο κοντρα δεν εχει!


Και τωρα που τα μετραω καλυτερα
αρχιζω να καταλαβαινω
πως το κοριτσακι της φωτογραφιας
δεν φοβαται τον λυκο
οχι γιατι ειναι γενναιο..
αλλα γιατι ειναι και το ιδιο λυκακι.
Και ποτε δεν το βαζει κατω
ειτε μοναχο
ειτε στην αγελη
λυκακι παραμενει..
Μην κοιτας που το συστημα τη γυναικα
τη μεγαλωνει να ειναι κοκινοσκουφιτσα
το λυκο να ειναι απαραιτητως κακος
κ τον κυνηγο μονιμως μαγκα.
Αυτα ειναι απλοικα παραμυθια των δυτικων.


Κ εμας τους Ελληνες
δεν μας αξιζουν παραμυθια
Γιατι εμεις εχουμε Ιστορια..
και εχουμε και πεισμα
κ μπορει να κλαιμε ολη νυχτα στο μαξιλαρι μας
μα το πρωι χαμογελαμε στον Ηλιο
κ το παλευουμε, οτι και ναναι!













Κυριακή, 3 Απριλίου 2016



πολυ τον γουστάρω αυτο το δισκο..




που κατι κυριακες σαν τη σημερινη
σου κλεινει το ματι πως ο πανας ζει
κ οτι ο τροπος ειναι
να ονειρευεσαι δυνατοτερα





Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

όπαααααα



Πέρασα απο τη γειτονιά σου πρόσφατα κομαντάντε..
Και τα νέα δεν είναι καλά.
Χοροί και πανηγύρια φίλε μου καλέ.








 


 Μου ηρθε στο μυαλο κομαντάντε 
εκεινη η συνεντευξη σου στην αμερικη το 64
τοτε που σε ρωτησε ο αμερικανος δημοσιογραφος
"πως πιστευετε οτι θα εξομαλυνθουν οι σχεσεις Κουβα-Ηπα"
και απαντησες
"απλως ξεχαστε μας
μην ασχοληστε μαζι μας , ουτε για καλο ουτε για κακο"..
και φυσηξες τον καπνο σου χαμογελώντας..


 


Λυπάμαι για τη γειτονιά σου φιλε μου
θα σου έλεγα ναρθεις στη δικιά μου
αλλα εδώ τα πράγματα ειναι ακόμα πιο απογοητευτικά..
Και εδώ χοροί και πανηγύρια φίλε..

Αν δεν το αντέξεις να το δεις όλο κ αηδιάσεις
βαλτο μετα το 4:00 που αρχίζει το συρτάκι
με τη φωνη του Ζορμπά..

Για την ιστορία αυτό το δημιούργημα
με τιτλο "Βουνό Ολυμπος"
ανήκει στο νέο διευθυντη του φεστιβαλ Αθήνας κ Επιδαύρου
για την περίοδο 2016-2019
λεγεται Γιαν Φαμπρ
και αυτη ειναι η οπτική του για την ιστορία
την κουλτούρα
κ τη μυθολογία της χώρας μου.
Το Mount Olympus ειναι μια 24ωρη παρασταση 
σε σχεση με την αρχαια Ελλαδα
που για να την παρακολουθήσεις πρέπει να εισαι
τουλαχιστον βαριά ψυχικα άρρωστος..
Και αυτος ο ανθρωπος θα ειναι υπευθυνος
για το τι θα παιχτει
στα ιερα χωματα της Επιδαυρου, του Ηρωδειου
των Δελφών, της Αρχαίας Μεσσήνης
και σε ενα σωρο χώρους της Αθήνας..

Πόση αρρώστια μπορεί να καθαρίσει το ελληνικό Φως άραγε?

θα δείξει φίλε κομαντάτε.. θα δείξει..










προς το παρον
ελαχιστοι αντιδρουν κ καταλαβαινουν

η πλειοψηφια.. την παπια




* το τελευταιο βιντεακι δανεικο κ αυτο απο το ιντερνεδ