Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012









Ο μεθυστής εξύπνησεν, τρίβει τους οφθαλμούς του,
κίτρινον είδε ουρανόν, γεμάτον πεταλούδας.

Με το πηγούνι τις μετρά, φυσά και αναχασμάται.
Ως είδε και τον ήλιον φιλοσοφεί και λέει:

«Χριστέ μου, να εγένετο ο ουρανός καράβιν και αι νεφέλαι άρμενον,
τιμόνιν το φεγγάριν, καραβοκύρης άνεμοι και ναύτες οι αστέρες»



Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012






ο καλυτερος τρόπος να διαβαζεις
είναι πανω σε ενα δεντρο ελεγε ο Τσε

κ εκει που μελετας ξανα τα αργοναυτικα
γιατι το ενστικτο σου
εκει σε πηγε

ξαφνικα νιωθεις το δεντρο να κινειται..




και θυμασαι την πρωτη φορα
που διαβασες τολκιν
- την αρχη της ιστοριας.. το "Χομπιτ"

το βιβλιο στο ειχε χαρισει η αντιγονη
η πρωτη σου -καλη παιδικη -φιλη
πηγαινατε κ καθοσασταν στο χορταρι
κ το διαβαζατε
κ ειχες νιωσει παλι το ιδιο

οτι ξαφνικα η γη ναι , οντως κινειται








θα επανέλθω καποια στιγμη
να πω
τι ειδα απο εκει ψηλα..

θα το πω ατσαλα
θα το πω λαθος..
ομως ειναι γονιδιακα γραμμενη μεσα μας
απο τον γερο ομηρο
η εντολη να φτιαχνουμε χαρτες
κ να συνεχισουμε να διηγουμαστε την ιστορια
οπως κ για οσο μπορουμε
οσο κ οπως αυτη συμβαινει








:)
μεσα στα ορφικα εξαλλου
αρχιζοντας την αναγνωση των αργοναυτικων
αυτον ακριβως τον προγονικο σου
γεννετικο κωδικα
διαβαζεις

σε ενα απο τα ομορφοτερα κειμενα
που εχουν γραφτει ποτε...


αργοναυτικα




Αφύπνισε στην καρδιά μου τον αληθινό λόγο, για να ψάλω
στις διασκορπισμένες φυλές των ανθρώπων ύμνο μελωδικό,
σύμφωνα με της Μούσας τους κανόνες και με συνοδεία άρπας
καλοκουρδισμένης γιατί τώρα, Λυράρη, καθώς ψάλλω σε σένα
τον ύμνο, με παρακινεί η καρδιά μου να φανερώσω πράγματα
που ποτέ πριν δεν είπα, όταν παρασυρόμενος από τη βακχική
μανία και την απολλώνια, αποκάλυψα τα φοβερά βέλη
στους θνητούς και τα γαλήνια όργια στους μύστες. Και πρώτα
τους φανέρωσα την ακαθόριστη ανάγκη του αρχέγονου χάους
και τον Κρόνο, πώς στην απέραντη αγκαλιά του τον αιθέρα
γέννησε, καθώς και το διφυή, με την πύρινη ματιά, ένδοξο
Έρωτα, ξακουστό γιο της αιώνιας Νυκτός, που οι νεώτεροι
Φάνητα αποκάλεσαν, αφού πρώτος φανερώθηκε. Επίσης
αποκάλυψα τα τέκνα της ισχυρής Βριμούς και τα έργα
τα σκοτεινά των Γηγενών, οι οποίοι, παίρνοντας ολέθριο
σπέρμα απ' τον Ουρανό, έπλασαν το προηγούμενο γένος
των θνητών που κατοικούν πάντα στην απέραντη γη.
Κι ακόμη το έργο του Διός και την αφοσίωση της ορεσίβειας
Μητέρας, η οποία συμβουλεύθηκε στα Κύβελα την Περσεφόνη
για τον ακαταμάχητο Κρονίωνα. Μίλησα επίσης για το περίφημο
καταξέσκισμα του Ηρακλή και του Ευβούλου, για τα όργια
των Ιδαίων και τη μεγάλη δύναμη των Κορυβάντων,
για την περιπλάνηση της Δήμητρας και της Περσεφόνης το μέγα
πένθος, για την όσια Θεσμοφόρο και των Καβείρων τα δώρα
τα λαμπρά, για τους απόκρυφους χρησμούς της Νυκτός σχετικά
με τον άνακτα Βάκχο, για την ιερή τη Λήμνο και τη θαλασσινή
Σαμοθράκη, την υψιτενή Κύπρο και την Αδωναία Αφροδίτη,
για τα όργια της Πραξιδίκης και τις νύκτες της φιλοπόλεμης
Αθηνάς, για τους θρήνους των Αιγυπτίων και τα ιερά λουτρά
του Όσιρη. Όσο για τη μαντική τέχνη, εσύ γνωρίζεις τους δρόμους
τους πολυποίκιλους των ζώων και τις πορείες των πουλιών και τη θέση
των σπλάχνων, καθώς και όσα προλέγουν οι ψυχές των θνητών
με ονειρικές σκηνές, όταν ο νους κοιμάται. Κι ακόμη γνωρίζεις
την εξήγηση σημείων και τεράτων, τις πορείες των άστρων
και τον εξαγνιστικό καθαρμό, που μέγα όφελος είναι στους θνητούς,
καθώς και τις εξιλεώσεις των θεών και τα άφθονα για τους νεκρούς
δώρα. Και άλλα βέβαια σου απαρίθμησα, όσα είδα και κατάλαβα,
όταν κατέβηκα το σκοτεινό δρόμο του Ταινάρου, για να μπω
στον Αδη λόγω του έρωτα προς τη γυναίκα μου, έχοντας πεποίθηση
βέβαια στη δική μου την κιθάρα. Και ακόμη όσα ιερά λόγια
ξεστόμισα στην Αίγυπτο, όταν έφθασα στη σεπτή Μέμφιδα και στις ιερές
πόλεις του ’πιδος, που στεφανώνει με τα πολλά νερά του ο Νείλος.
Όλα αυτά με ακρίβεια έμαθες απ' τα δικά μου στέρνα.
Μα τώρα που ο πλανώμενος στον αέρα φοβερός οίστρος
άφησε το σώμα μου και πέταξε στον πλατύ ουρανό, θα μάθεις
απ' τα δικά μου χείλια όσα πριν απέκρυπτα.





γιατι ρε μαρία

οταν ο τσε σε μαθαινε να διαβαζεις
κ να σκεφτεσαι πανω σε ενα δεντρο
σε προετοιμαζε για αυτες τις εποχες
ανελευθερίας
σου μαθαινε τον τροπο να φτιαχνεις
αυτονομες , ελευθερες περιοχες
κ να βλεπεις τα πραγματα
απο ψηλα..