Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

Γενέθλια


Προχθές γεννήθηκες ρε φίλε..

σε σκέφτομαι πάντα 
αλλά τη μέρα της γέννησης σου 
νιώθω το αίμα στις φλέβες πιο άγριο..
κ ταυτόχρονα νιώθω το μέσα μου
πιο ήσυχο..
Που κ που σε κοιτάζω
κ γίνομαι αόρατη :)
- χαμένο βλέμμα σου καταλογίζουν
οι άλλοι όταν κοιτάς καρφί
τους ονειροπόλους.






Νέα δεν έχω..
τα βλέπεις κ μόνος σου,
η πλειοψηφία στις πλαζ
χαζεύει κωλαράκια,
οι υπόλοιποι καρφωμένοι
μπροστά στα κανάλια
πλένουν τα μυαλά τους
στο πρόγραμμα για τα ασπρόρουχα.
Κι όμως που κ που σκάει μύτη
κ κάποιος μαχητής.
Σήμερα γνώρισα τον Π.
Είναι λίγο πιο μεγάλος από εσένα
από εκείνο το καλοκαίρι που
σου διέγνωσαν το ασθμα..
τότε που οι γονείς σου σε πήγαν στις Ανδεις
για να μπορέσεις ν'ανασάνεις πιο εύκολα..
Πριν λίγο η γιαγιά του τον ταιζε ψάρι.
"φάε το φαγητό σου είπαααααααααα"
"όχι..μόνος μου θέλω, άσε με να φάω μόνος μου"
" η εγώ θα σε ταισω η δεν έχει φαι"
"εεε. δεν τρωω κ εγώ!!!"

Πάντα είχες πρόβλημα με τις ανάσες σου..
κ σκέφτομαι
ποιος ασθματικός παίρνει τα βουνά
να πολεμήσει για τις ιδέες του?
Θέλει κόπο να ρυθμίσεις τις αναπνοές σου
το ξέρω κ απο πείρα.
Ξέρεις όμως τι γίνεται;
Σου μαθαίνει να εκτιμάς
εκείνες τις ανάσες που έχεις
πάρει ελεύθερα!

Τα λέμε φίλε..





Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Ανεμόσκαλα



Σκαρφάλωσα με δύναμη σε κάβο σαπισμένο
που ο άνεμος τον έκοψε, μας έβγαλε στα βράχια.
Ένα πακέτο πέταξα σέρτικα στον πνιγμένο
που παίζει ζάρια και χαρτιά και όλο χάνει τάχα.




Βρίζω που λες το χρόνο μου που είναι όλο καρτέρια,
που σε μιαν ανεμόσκαλα σπατάλησα τα χρόνια.

Η μια της άκρη στο κενό, η άλλη από τα ρέλια
η μια της άκρη στο βυθό, η άλλη ως τα αστέρια.







( 11/6 ακρόαση πρώτη , cd "Μαγγανείες".. ο Γιάννης Χαρούλης τραγουδά Β.Παπακωνσταντίνου.
   Ωραία πράγματα.. το συνιστώ ανεπιφύλακτα.. Ειδικά για τα τραγούδια που εκτός από τον καπετάνιο
   ακούγεται απο πίσω κ το πλήρωμα.. λες κ ακούς πειρατές να τραγουδάνε!!!..)

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012





Αρκετά χρόνια πριν από την καμπή Tamburello στην πίστα της Ιμολα,
όταν ο Senna ήταν 25 χρονών κ μόλις είχε υπογράψει με την ομάδα των ονείρων του
παρέλυσε ολοκληρωτικά η μια πλευρά του προσώπου του.
Οι δημοσιογράφοι τον είπαν ανίκανο να οδηγήσει μονοθέσιο..
ανίκανο ακόμα κ για να αυτοεξυπηρετηθεί αφού ούτε καν νερό
δεν μπορούσε να να πιει μόνος.
Ολα έδειχναν οτι η καριερα του τελειωσε εκεί..
Οι γιατροί δεν μπορούσαν να κανουν τιποτα..
Και τότε έσκασε μύτη ο Νούνο Κόμπρα..
Οι μεθοδοι του στηρίζονταν στη σωματική κ πνευματικη ασκηση,
στην ισορροπια πνευματος κ σωματος.
Η θεραπεία ήταν έντονη σωματική άσκηση κ πολύ κουβέντα!
Λίγους μήνες μετά ο Senna έκανε την πρώτη του μεγάλη νίκη..

Συνήθως οι άνθρωποι που αγαπούν να τρέχουν ελεύθερα
δεν προλαβαίνουν να γεράσουν..
τους πυροβολούν σε κάποια στροφή.



Ε και?...
Το προτιμώ όταν φυγω
να φύγω.. τρέχοντας... έξω στον καθαρό αέρα!