Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

ιδανικοι αυτοχειρες







Αν αφουγκραστείς
θα το ανθιστείς εύκολα
πόσο πρόχειρα υφασμένη
ειναι η πίσω πλευρά του σύμπαντος..
πόσο λεπτή και σαθρή η επικάλυψη
πόσο χοντροκομμένα φτιαγμένη η βασική δομή..
Σα ναναι μια εμπειρία ο Κόσμος
που πρέπει να την αξιωθεις για να τη βιωσεις αληθινα
που πρεπει να την κερδίσεις.. που έχει βάθη και χάη
που ειναι αναγκη να ξεκλιδώσεις
κ μονοπάτια που δεν είναι για όλους.
Δε ζουνε ολοι στον ιδιο κόσμο.
Κι ας ειναι κοινος ο τοπος, δεν λεει τιποτα η γεωγραφικη συμπτωση.
Ανώφελο ειναι να τεντωνεις τη ψευδαίσθηση του χώρου
γιατι αυτος γυρίζει
και σε περικυκλωνει
κ νιωθεις την ανασα του πίσω απο τη πλάτη σου
ακριβως τη στιγμή που παραμυθιάζεσαι οτι καταφερες
να τον μετρησεις με το μέτρο.

Και όσο πιο βαθιά αρχίζεις κ αντιλαμβανεσαι
τις λεπτες συνοχές της αέναης αιτιότητας,
τοσο πιο πολυ θα νιωθεις την αναγκη
να αποστασιοποιηθεις
απο αυτο που σου επιβαλουν με χιλιους τροπους
σαν αντιλιπτοτητα καθεστηκυια,
Να αρχισεις να παιρνεις αποστασεις
ετσι ωστε απο απόσταση να σου αποκαλυφθούν τα βασικά μοτίβα
κ να αρχίζει μέσα σου να κατασταλάζει η απλότητα της νομοτέλειας
αυτού του κόσμου,
αυτου που εσκεμμένα στον παρουσίασαν ακατανόητο και περίπλοκα
ομοιογενή και βαρετό..

Εκεινη τη στιγμη ακριβως
ειναι που το συστημα θα προσπαθήσει ξανα να σε λειάνει
ακριβώς στο σημείο της προ-εξοχής
που σε διαφοροποιεί
κ την οποία με τοσο κόπο σμιλευεις απο οταν θυμασαι τον εαυτο σου.

Θα προσπαθησει να σου μασησει οσα δεν καταλαβαινεις
οχι για να στο κανει ευκολο
αλλα γιατι αν αρχιζεις να Σκεφεται γινεσαι επικινδυνος.
Μεσα στη φτιαχτή νηνεμία της πραγματικότητας
θα πρεπει ευπεπτα λοιπον να καταναλωσεις
την κανονικοτητα του να εισαι 20 χρονων
να παιρνεις ενα σουγια κ να πηγαινεις σε ενα χαντακι
για να αυτοκτονήσεις..
Ομοιως οφειλεις να καταπιεις
το ποσο φυσιολογικο ειναι στα 28 σου
να αυτοκτονησεις καρφωνοντας το αεροπλανο που πιλοταρεις
πανω στις κορφες των Αλπεων παιρνοντας μαζι σου τοσες ψυχες..

Ολα κανονικα!
Ολα αποφασισμενα βιαστικα,
ωστε οι υποθεσεις να κλεινουν συντομα
και η κοινη γνωμη να ξαναπεφτει σε κωμα.

Και οι ιδανικοι αυτοχειρες
ξαφνικα
βολευουν στο συστημα
και εξηγουν.. τα ανεξηγητα!
Η αυτοχειρία μπαλώνει κενά
πριν ο μεσος νους
βαλει το ματι του στη τρυπα
κ κοιταξει εξω απο το μαντρι.


Συγνωμη ρε παιδια
αλλα λιγο στενο το κουστουμάκι
κ μας κοβει στο καβάλο.!!!!

Γιατι οχι
ΔΕΝ ΚΟΥΜΠΩΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΕ ΤΟ ΑΔΙΚΟ
που λεει κ ενα τραγουδακι
που ακουσα σημερα υπο βροχη
στο σαραβαλακι μου
την ωρα που το συμπαν προσπαθουσε να ξεπλυνει
απο πανω του αυτη τη περιεργη σκονη εξ Αφρικης
που μας επισκεπτεται ολο και συχνοτερα τελευταιως..







Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Γράμματα στο Μακρυγιάννη









Μικρή..
Καθόλου δεν μου άρεσε που είχα 2 ονόματα..
Με χάλαγε.. Ολα τα παιδάκια είχαν ενα
Με χάλαγε αυτό το Μαρία-Ελευθερία που μου θυμιζαν
σε όλες τι στιγμές που έπρεπε να δηλώσω επισημα το ονομα μου.
Ειδικά το Ελευθερία δεν το ήθελα γιατι στο σπιτι με φωνάζανε μαρία
η ρία ή ρυάκι κλπ κλπ. Και μου φαινόταν ξένο.

Τη πρώτη πρώτη φορά που πήρα μυρωδιά
πως το δευτερο ονομα μου δεν ειναι μόνο όνομα
αλλα ειναι και λέξη, έννοια
ήταν μια μέρα σαν κ αυτές
που στο σχολείο είδα το σημαιάκι με το Ελευθερία ή Θάνατος..

Μεγάλη εντύπωση μου έκανε αυτή η κουβέντα
αυτή η προυπόθεση που συμπλήρωνε τη ζωή.

Τόσα χρόνια μετά και ακόμα νιώθω δέος
και συγκίνηση και ανατριχίλα
σαν σκέφτομαι
πως μεσα σε μια σκοτεινιά, σε μια σκλαβιά
παιδιά που γεννήθηκαν υποδουλωμένα
χωρίς τη μνήμη της ελευθερίας στο κεφάλι τους ζωντανή..
Πως αιμοδότησαν εκείνη την ιδέα, την ιδεα του να ζήσουν ελευθεροι
Πως πεθυμησαν μια κατασταση που δεν ειχαν καν βιωσει.

Μωρε καρφακι δεν μου καιγεται για τις λεπτομέρειες..
για την αντιδραση της εκκλησιας κ των βολεμένων
που δεν τη γούσταραν την απελευθέρωση,
για το ρόλο των ξένων δυνάμεων
για το αν η επανασταση αρχισε ως εμφυλιος
αν οι προεστοί κ το πατριαρχείο αφόρισαν κοσμο κ κοσμακι..

Εμενα η σκεψη μου πάει σε εκεινον τον τρελό
που χωρις οπλά
πεινασμενος και κουρασμένος
πήγε να πολεμήσει για μια ιδέα
αναγκάζοντας την ιδέα να γίνει πραγματικότητα.

Πάντα τον τρελό εμπιστευομαι ευκολότερα
παρά τον γνωστικό
Για αυτο κ την ιστορία προτιμώ να την διαβάζω
απο εκεινον που ηταν πολεμιστης κ αγράμματος
κ για την τρέλα που του καρφωθηκε στο κεφαλι
εμαθε γραμματα σε 2 μηνες
για να γράψει αυτα που εζησε.

Κ μ'αρεσει ετσι με τη σκέψη
που κ που
να του γράφω γράμματα
κρατώντας μέσα μου τον διαυλο
με τη ωραία τρέλα ανοιχτό.







 https://youtu.be/b7oHGzXwd6Y

https://youtu.be/eXBDv4cVvTU